Hayat bir tesadüf değil tercihtir, yaşamayı seçen her anın bedelini öder. Sevmenin, sevişmenin, bir insanın gözlerinin içine bakmanın, parmağının ucuyla yanağına dokunmanın, yalnızca dokunmanın bile iyi kötü bir bedeli vardır; ödenir. Kimse borçlu kalmaz hayata. Olmadı giderayak apar topar öder birikmiş bedelleri. En ağırı içinde bir boşluk taşımanın bedelidir.
Hiçbir şey hor kullanılmış bir ruh kadar, içinden nehir geçen bir insan kadar can yakıcı olamaz.
Post a Reply